![Tancerz na jednej nodze z szeroko rozłożonymi rękoma i głową odchyloną do tyłu."Troja".](/mim/events/pictures/plakat,pic1,1225,0,328239,with-dims,248,248.jpg?_sst=1724427945192)
Troja (n)
balet w dwóch aktach
Piątek, 10.06.2022, godz. 19:00
Sobota, 11.06.2022, godz. 19:00
Niedziela, 12.06.2022, godz. 11:00 i godz. 18:00
Poniedziałek, 13.06.2022, godz. 11:00
Są opowieści, których nie można przestać opowiadać. Pojawiają się w mnogiej liczbie interpretacji, odsłon i obrazów, a jednak wciąż sprawiają, że czujemy ciarki na plecach. Tak jest z historią wojny trojańskiej. Tym razem upadająca Troja stała się symbolem ludzkiego błędu lub raczej błędu w ludziach, który powoduje nieustanne piętrzenie się miast - ruin, miast - duchów. Miejsce aojdy zajmuje taniec i to on opowiada o Helenie, Parysie, Menelaosie, Achillesie, Hektorze, Priamie i wszystkich tych, których historia nie zapamiętała z imienia. Przede wszystkim o nich. O nas. Bo są opowieści, których nie wolno przestać opowiadać.
Realizatorzy "Trojana" mierzą się z mitem od wieków kształtującym postrzeganie wojny jako walki honorowej. Wśród losów heroicznego Odyseusza, Parysa, Agamemnona, Hektora czy Heleny nie znajdziemy tym razem bohaterów. Koń trojański to wirus, który pcha ludzkość ku wiecznej potrzebie rywalizacji i tworzenia konfliktów zbrojnych. Temat bardzo dziś aktualny.
Spektakl Teatru Wielkiego w Poznaniu odwraca zawarte w micie znaczenia - deheroizuje wojnę. Realizatorzy analizując sytuację geopolityczną nie zgadzają się z tym, jak prezentowane są postaci tej historii - ilość ofiar zamordowanych na polach bitew wojny trojańskiej nie tworzy z wojownika bohatera. A ci, którzy nie biorą udziału w bezpośredniej walce również nie mają czystych rąk. Artyści pokazują, że sytuacja nie ulega zmianie, nadal decyzja jednego człowieka może usunąć z powierzchni ziemi miasta. To pętla trwająca od pokoleń, której nie można powstrzymać, to wirus znajdujący się w ludziach. Czy to błąd powstały w wyniku ewolucji? Podświadoma potrzeba samounicestwienia?
"Trojan" to spektakl niezwykle spójny: od choreografii - debiut na dużej scenie Viktora Davydiuka, twórcy związanego z poznańskim zespołem baletowym, poprzez skomponowaną na potrzeby spektaklu muzykę - Gabriel Kaczmarek (to jego kolejna kompozycja przygotowana dla Teatru Wielkiego), dramaturgię (Katarzyna Frątczak), projekcje (Karolina Mikołajczuk), scenografię (Magda Flisowska) i światła (Wiktor Kuźma). Wszystkie te elementy stanowią o sile przedstawienia. Oraz doskonali tancerze. Duet Heleny i Parysa z niezwykłą mocą próbują ocalić miłość w czasie zarazy.
Muzyka skomponowana specjalnie na potrzeby spektaklu, odtwarzana z nagrania wykonanego przez orkiestrę Teatru Wielkiego w Poznaniu pod dyrekcją Aleksandra Grefa, z symultaniczną warstwą instrumentalną zaadaptowaną komputerowo.
Realizatorzy:
kompozytor: Gabriel Kaczmarek
reżyseria i choreografia: Viktor Davydiuk
dramaturgia: Katarzyna Frątczak
scenografia i kostiumy: Magda Flisowska
projekcje: Karolina Mikołajczuk
reżyseria świateł: Wiktor Kuźma
asystenci choreografa: Evgeniia Meissner i Andrzej Płatek
Obsada:
Balet Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu