![Fotografia z wystawy Andrzeja Okińczyca "W Imię Boga Jedynego" przedstawia liczne rozrzucone, chaotycznie kamienne głowy z twarzami zastygłymi w krzyku.](/mim/events/pictures/zdjecie,pic1,1225,0,285756,with-dims,248,248.jpg?_sst=1724924847354)
Zamek online: Wystawa Andrzeja Okińczyca - W Imię Boga Jedynego
Czy dzieło artysty może nam powiedzieć o absurdalności fundamentalizmu i przemocy więcej niż mówią na ten temat środki masowego przekazu? Co zrobić, żeby nie strywializować przesłania o niezgodzie na przemoc, nie epatować okrucieństwem i głupotą fundamentalistów? Jak pogłębiać kulturę empatii i ikonografię cierpienia, a przy tym nie zapominać o estetycznej stronie dzieła sztuki?
Odpowiedź na te pytania, którą daje Andrzej Okińczyc, jest zapewne jedną z wielu możliwych. Okińczyc dzieli się z nami refleksją o ludobójstwie zmaterializowaną w stworzonej przez niego instalacji "W imię Boga Jedynego". Reakcja artysty na zło nie jest prostą pacyfistyczną agitacją. Nie jest, bo Okińczyc nie lekceważy formy wizualnej i dyscypliny przekazu symbolicznego. Komentuję jego twórczość od ćwierć wieku, więc mogę stwierdzić, że troszczy się o formę wizualną zawsze tak samo i niezależnie od wagi tematu, który podejmuje. A dlaczego forma jest ważna? Odpowiem pytaniem na pytanie: a dlaczego logika jest ważna? Bo "Logika jest moralnością myśli i języka" (Jan Łukasiewicz). Moim zdaniem, forma wizualna jest moralnością sztuki. Posiadanie wyczucia formy jest najtrudniejszym do spełnienia wymaganiem sztuki wobec artystów.
Możemy się chyba zgodzić, że doświadczamy nadmiaru obrazów i słów, które są puste, a zarazem odczuwamy brak obrazów i słów podanych w oryginalnej, przeżytej i przemyślanej formie, wypełnionych sensem, poruszających uczuciowo, interesujących intelektualnie i przede wszystkim mobilizujących do życia. Takich dzieł i słów, które wyrażają nie tylko przerażenie ogromem przemocy i cierpienia we współczesnym świecie, ale są również protestem przeciw złu. Okińczyc należy do twórców posiadających umiejętność osobistego konfrontowania się z ludzkim cierpieniem i umiejących dać cierpieniu artystyczny wyraz (...).
Janusz Marciniak - 30.08.2020.
Wirtualny spacer po wystawie dostępny na stronie CK Zamek.
Wirtualne oprowadzanie po wystawie.
Zobacz ckzamek.pl