![](/mim/events/pictures/koncert-zespolu-hokei,img,0,0,no,66421.jpg)
Koncert zespołu Hokei
Zalożony w 2012 roku przez Piotrka Bukowskiego (Stwory, Xenony, Duży Jack) warszawsko-bydgoski zespół, skupiający muzyków takich zespołow jak Ed Wood, Stara Rzeka, Alameda Trio, Pictrorial Candi, Tien' Lai, Innercity Ensamble szturmem zdobył publiczność i szybko zdobył renomę jednego z najlepszych zespołów koncertowych w Polsce. Hokei łączy szkoły rock in opposition, noise, kraut, oraz post rock, i jeśli wciąż to niewiele mówiace hasła, trzeba zaufać, bo kwartet z niezwykłą precyzją i energią eksploruje pogranicza gitarowo-perkusyjnego eksperymentu. Hokei został wyróżniony przez portal Pitchfork i znalazł się w tegorocznym zestawieniu Highlight of Polish Underground autorstwa Jean Pelly. W Hokei spotkali się muzycy Stworów i Ed Wood, zespołów dobrze znanych publiczności zainteresowanej krajową muzyką niezależną. Wspólnie nagrali fanowski hołd
dla niezależnego rocka, swobodnie poruszając się wśród progresywnych, eksperymentalnych, formalnie nieoczywistych podgatunków alternatywnej muzyki gitarowej. Brzmienie, choć świadczące o dużej erudycji muzyków, spaja oczywista słabość do amerykańskiej sceny niezależnej. "Don't Go" to jednak zdecydowanie więcej niż powtórka z ogranych patentów. Niepopularne inspiracje zyskują autorską interpretację, wiarygodną zaangażowaniem (to bardzo intensywna płyta) i naturalnym wyczuciem (nie słuchają postrocka od tygodnia). Nic dziwnego, że wydało ich Lado ABC - ta wytwórnia w mig wyłapuje to, co w polskiej muzyce najciekawsze.
Angelika Kucińska "Przekrój"
Hokei nie należy kojarzyć z hokejem, choć muzyka bywa mocna, a styl gry - dynamiczny i nieprzewidywalny. [...] Śledzenie gitarowych partii Piotra Bukowskiego - które są osią kompozycji - prowadzi nas przez gatunki: od postrockowego powtarzania fraz po wręcz punkowe, hałaśliwe erupcje, a przy tym również ornamentykę charakterystyczną dla rocka progresywnego.
Bartek Chaciński "Polityka"
Precyzja, kraut, melancholijne malarstwo pary gitarzystów (Ziołek na basie) i wokalne wtręty, często zniekształcone. Im dalej w płytę, tym więcej syntezatorowych zagrywek, przestrzeni, manipulacji barwą dźwięku. Obok momentów wyciszenia i oddechu są tu proste gitarowe riffy, powtarzane zagrywki, no i łamańce rytmiczne. Dzięki robocie dwóch perkusistów Hokei brzmi obłędnie wyraziście, świeżo, potężnie. Z jednej strony "Don't Go" jest precyzyjnie wymyślone (te rytmy), z drugiej dzikie, jakby półimprowizowane (brzmienia, melodie).
Jacek Świąder, "Gazeta Wyborcza"
Przenikających się płaszczyzn tworzy się nawał, w którym łatwo byłoby się zgubić, gdyby nie fachowa robota Michała Kupicza, który ten kolaż pomógł okiełznać - w dużej mierze to dzięki niemu album brzmi tak przejrzyście i lekko. "Don't go" t o przy tym płyta całościowa - wyszczególnianie konkretnych jej fragmentów jest pozbawione sensu, warto natomiast zasugerować się tytułem i skupić się na przepływie dźwięków, które Hokej oddaje naszym uszom. Istnieje wtedy szansa, że będziemy chcieli tę podróż powtórzyć.
Piotr Rudnicki "Jazzarium"
HOKEI w składzie:
- PIOTR BUKOWSKI - gitara
- IGOR NIKIFOROW - perkusja, voc, synth
- TOMEK POP - perkusja
- KUBA ZIOŁEK - bas, voc, synth
BILETY:10/15PLN
Zobacz www.mdk.krzyk.pl