![](/mim/events/pictures/valie-export,img,0,0,no,45715.jpg)
Valie Export
W lutym Art Stations Foundation zaprezentuje filmy Valie Export, jednej z najbardziej znanych artystek, której twórczość rozważana jest w kontekście szeroko pojętej sztuki feministycznej. To, na co warto zwrócić szczególną uwagę w jej pracach, to szereg realizacji, w których artystka eksperymentuje z obrazem. Filmy, video, preformances, fotografie składają się na postrzeganie Export jako artystki doskonale poruszającej się w przestrzeni tych mediów. Śledząc chronologicznie prace Export, można dostrzec kilka ważnych momentów. Wczesne filmy mocno nawiązują do estetyki kina strukturalnego. W tym czasie tj. pod koniec lat 60. artystka tworzy prace wykorzystujące multiprojekcje w różnych formatach taśmy filmowej: super-8, 8 mm, czy 16 mm. Początek lat 70. to mocne zainteresowanie ciałem, zarówno w kontekście body artu, jak i prób zbudowania autonomicznych strategii narracyjnych w obrębie filmu. W tym czasie oprócz medium filmowego coraz częściej pojawia się video, szczególnie jeśli chodzi o zapis performances artystki. Późniejsze prace artystki skupiają się na różnorodnych kontekstach dotyczących ciała. Warstwa wizualna to ekwiwalent mapy ludzkiej cielesności.
Pokaz w Starym Browarze obejmuje prace zrealizowane w formacie 16 mm.
Program:
Interrrupted line, 1971-72 (3 min.)
Film jest eksperymentem z wizualnym i czasowym aspektem filmu. Geometria fotografowanej przestrzeni nakłada się z wirtualnie odczuwanym upływem czasu. Kino jest tutaj rodzajem zakłócenia realnego upływu czasu.
Man frau und animal, 1970- 73 (10 min.)
Film odwołuje się do religijnej figury Trójcy Św. i jej kulturowych kontekstów. Stąd "trójca" odnosi się nie tylko do: Ojca, Syna i Ducha Świętego, ale też do społecznych uwikłań jednostki, czyli rodziców, dzieci, państwa, społeczeństwa. Profanacyjny w duchu społecznym i kulturowym film mocno odnosi się do kulturowych i religijnych tabu. Jest też manifestacją podmiotowości i skupienia się na własnej cielesności, która jest także źródłem przyjemności.
Syntagma, 1984 (20 min.)
Syntagma jest próbą zdefiniowania języka filmu, jego struktury. Artystka definiuje poprzez film podstawowe zależności takie jak: montaż, zdjęcia, ruch kamery, konstrukcja obrazu, taśma, pojedyncza klatka itd. Strukturę filmu, jej syntaktyczny charakter Export porównuje do języka narracji filmu fabularnego.
Invisible adversaries, 1977 (112 min.)
Film jest ciekawą próbą stworzenia psychologicznego i cielesnego portretu fikcyjnej artystki, której choroba psychiczna jest pretekstem do pokazania seksualności jako rodzaju tabu w filmowym obrazie.
Zobacz www.starybrowar.pl